Z powodu braku sił do oporu i stanowiska duchowieństwa, Żdanowycz i Harkusza wycofali się, nie licząc na pomoc hetmana Bohdana Chmielnickiego, który właśnie przegrał bitwę pod Beresteczkiem.
Zdobycie Kijowa Książę Janusz Radziwiłł wkroczył do Kijowa bez przeszkód 4 sierpnia, triumfalnie przekraczając ruiny Złotej Bramy. Początkowo armia litewska zachowywała się spokojnie, ale w krótkim czasie doszło do grabieży i rabunków. Splądrowano wiele kościołów, klasztorów i majątków mieszczańskich. Według autora : „I przybył Radziwiłł z Litwą do Kijowa i gdziekolwiek usłyszał o skarbach, zabierał je. A metropolita Sylwester Kossów był w Kijowie w tym czasie i dał Radziwiłłowi wiele skarbów. A w ławrze peczerskiej [Radziwiłł] zabierał, co chciał”. Wojska litewskie wyniosły dzwony kościelne, szaty liturgiczne, misy, krzyże i ikony. Po zniszczeniach w całym mieście wybuchły pożary, które osiągnęły apogeum w dniach 5–6 sierpnia. Spłonęły cerkiew św. Mikołaja Dobrego, cerkiew Trzech Świętych Hierarchów, cerkiew św. Eliasza, monaster Objawienia Pańskiego, a cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej Pyrohoszczy na Padole została zniszczona.