Ortografia Krečinskisa charakteryzowała się nietypowym użyciem litery Ѣ, która, tak samo jak Е, oznaczała dźwięki [e], [ė], a także dyftong [ie], jednak była regularnie używana w rdzeniach, których rosyjskie odpowiedniki również zawierały Ѣ.
+Użycie liter Ѣ i Е w ortografii J. KrečinskisadźwiękѢЕlit.ros.pol. tł.lit.ros.pol. tł.[e]рѣтай ~ retaiрѣдкоrzadkoатнеше ~ atnešėпринесъprzyniósł[ė]ѣсти ~ ėstiѣстьjeśćтевасъ ~ tėvasотецъojciec[ie]сѣнасъ ~ sienosстѣныścianyдена ~ dienaденьdzień W ortografii nie były wykorzystywane znaki О̂ (zamiast tego pisano уо), ani Ў. Alfabet natomiast zawierał litery Ф, Х oraz Ы (używane dosyć nieregularnie) a także Ъ, który, podobnie do ówczesnego rosyjskiego, był pisany na końcu wyrazów.
Projekt z 1891 roku Pierwszą książką wydaną w wariancie cyrylicy z 1891 roku, opracowaną wraz z przeniesieniem centrum produkcji książek w cyrylicy do Warszawy, była gramatyka, która stanowiła tłumaczenie gramatyki litewskiej autorstwa Juliusa Schiekoppa z 1881 roku.