Józef Michał Ignacy Franciszek Olędzki SchP (ur. 8 października 1733 w Świerżach, zm. 25 marca 1803 w Rybnie) – biskup pomocniczy kijowski w latach 1763–1781, kanonik chełmski, kaznodzieja, pedagog i pisarz.
Życiorys Michał Ignacy Franciszek Olędzki urodził się w zamożnej rodzinie szlacheckiej Olędzkich (Olendzkich, Olęckich) herbu Rawicz, pochodzenia mazowiecko-podlaskiego. Ich wsiami rodowymi były Olędy, w tym Olendy podlaskie. Z czasem rozprzestrzenili się m.in. w województwie lubelskim.
M.I.F. Olędzki reprezentował linię Sobolików. Był wnukiem kasztelana chełmskiego Wojciecha, a synem kolejnego kasztelana chełmskiego Andrzeja i jego pierwszej żony Katarzyny z Wolskich herbu Lubicz. Ojciec przyszłego biskupa był dziedzicem Cycowa i Świerż, a na skutek małżeństwa wszedł w posiadanie części dóbr Kamień wraz z wsiami Udalec i Ignatów.
Michał Ignacy Franciszek kształcił się w kolegium pijarów w Chełmie, gdzie wstąpił do tegoż zakonu w 1751 r., przyjmując imiona zakonne Józef Kalasanty Bazyli od Matki Bożej. Studiował filozofię i teologię, najpierw w Podolińcu (1751–1753), a później w Międzyrzeczu Koreckim (1753–1755). Po kilkuletniej przerwie kontynuował studia teologiczne, w Warszawie, po których przyjął święcenia kapłańskie (1757), oraz w Chełmie (1761).