W 1896 roku uzyskał obywatelstwo niemieckie, co czyni go pierwszą znaną osobą czarnoskórą posiadającą taki status prawny w Cesarstwie Niemieckim. Na pozytywne rozpatrzenie jego wniosku mogły wpłynąć przynależność do Kościoła luterańskiego oraz poświadczenia od Niemców potwierdzające jego pracowitość. Znaczenie mogło mieć również pochodzenie z wyższej warstwy społecznej. Określenie to odnosi się do formalnego obywatelstwa, ponieważ we wcześniejszych epokach, mimo obecności przybyszów z odległych krajów na europejskich dworach, nie istniało nowoczesne pojęcie obywatelstwa.

W 1895 roku złożył wniosek o dofinansowanie powrotu do Kamerunu, gdzie zamierzał pracować jako szewc. Władze kolonialne początkowo przychyliły się do wniosku, lecz ostatecznie go odrzuciły, ponieważ Diek próbował zabrać ze sobą rodzinę. Możliwość osiedlania się mieszanych par w koloniach uznawano za niewłaściwą i potencjalnie destabilizującą dla porządku publicznego. Podobne odmowy dotyczyły także innych Afrykanów, którzy chcieli wrócić do kraju pochodzenia wraz z niemieckimi żonami. Diek starał się również o pracę tłumacza dla administracji w Kamerunie, jednak w 1899 roku jego starania odrzuciło niemieckie Ministerstwo Spraw Zagranicznych.