Zwolennicy interpretacji ansamblowej przedstawiają ją jako stanowisko minimalistyczne, przyjmujące najmniej założeń fizycznych co do znaczenia standardowego formalizmu matematycznego.
Nazwa i zakres Termin „ansambl” pochodzi z fizyki statystycznej i oznacza zbiór układów rozpatrywanych jako jednakowo przygotowane egzemplarze tego samego rodzaju. W interpretacji ansamblowej takim zbiorem może być na przykład seria pojedynczych elektronów przechodzących kolejno przez ten sam układ szczelin i detektorów albo powtarzana wielokrotnie procedura przygotowania atomu w określonym stanie. Nie chodzi przy tym o zwykłą niewiedzę o ukrytych wartościach klasycznych, lecz o przyjęcie, że formalizm kwantowy z natury dostarcza rozkładów prawdopodobieństwa dla wyników doświadczeń.
Nazwa „interpretacja statystyczna” bywa myląca, ponieważ statystyczny sens amplitud prawdopodobieństwa występował już w pracach Maxa Borna, a nie każda statystyczna lektura reguły Borna jest identyczna z wersją ansamblową Ballentine’a.