W literaturze spotyka się zarówno określenie „interpretacja ansamblowa”, jak i „interpretacja statystyczna”, przy czym drugie z nich bywa używane szerzej i może odnosić się także do innych probabilistycznych odczytań mechaniki kwantowej. W nowoczesnym przeglądzie interpretacji ansamblowych Home i Whitaker rozróżnili dwa ich zasadnicze typy. Interpretacja z przypisanymi wartościami początkowymi (, PIV) zakłada, że wszystkie wielkości dynamiczne mają w każdej chwili określone, choć nieznane wartości, ujawniane dopiero w pomiarze, i jest przez to odmianą teorii zmiennych ukrytych. Interpretacja minimalna ogranicza się natomiast do tezy, że funkcja falowa opisuje ansambl, bez takiej dodatkowej struktury. Zdaniem Home’a i Whitakera samo stanowisko Ballentine’a, mimo deklarowanej neutralności wobec zmiennych ukrytych, w praktyce skłania się ku wersji PIV.
Główne tezy Centralną tezę interpretacji ansamblowej Ballentine formułował przez przeciwstawienie jej ujęciu, w którym wektor stanu opisuje pojedynczy układ. W ujęciu ansamblowym czysty stan opisuje statystyczne własności ansambla identycznie przygotowanych układów, a nie pełny opis jednego obiektu. Z tego wynikają trzy typowe elementy stanowiska.