w krajach o niskim i średnim dochodzie częstość jest istotnie wyższa i może sięgać 26 na 1000 żywych urodzeń. W badaniach polskich częstość niedotlenienia okołoporodowego u noworodków donoszonych jest szacowana na 2–4 przypadki na 1000 żywych urodzeń.
ENN należy do głównych przyczyn śmiertelności noworodków w skali globalnej; jest również najczęstszą identyfikowalną przyczyną mózgowego porażenia dziecięcego u dzieci urodzonych w terminie.
Etiologia Bezpośrednią przyczyną ENN jest niedotlenienie (hipoksja) oraz niedokrwienie mózgu w okresie okołoporodowym, najczęściej będące wynikiem zaburzeń przepływu maciczno-łożyskowego, wymiany gazowej w łożysku lub niedostatecznej wentylacji noworodka bezpośrednio po porodzie.
Do najczęstszych czynników ryzyka okołoporodowego należą: przedwczesne oddzielenie łożyska, wypadnięcie pępowiny lub wytworzenie jej węzła prawdziwego, przedłużający się drugi okres porodu, dystocja barkowa, pęknięcie macicy, niewydolność krążenia u matki, wstrząs lub ciężka niedokrwistość matki, zakażenia wewnątrzmaciczne i chorioamnionitis, powikłania ciąży, takie jak stan przedrzucawkowy, ciężkie powikłania cukrzycy ciążowej czy ograniczenie wewnątrzmacicznego wzrastania płodu.