W 1977 roku zgłosiła się na misje i wzięła udział w pierwszej wyprawie swojego zgromadzenia do wikariatu apostolskiego Aguarico w Ekwadorze. Pracowała tam kolejno w trzech wspólnotach: Shushufindi, Nuevo Rocafuerte oraz Coca (w dwóch ostatnich pełniła funkcję przełożonej). Początkowo posługiwała w szpitalu w Nuevo Rocafuerte, jednocześnie ewangelizując tubylcze społeczności nad rzeką Napo pod kierunkiem kapucynów: ks. Manuela Amunárriza oraz biskupa Alejandro Labaki. W 1987 roku w miejscowości Coca w pełni poświęciła się pracy duszpasterskiej wśród Indian z grupy Waorani (Huaorani).
Bohaterska śmierć Gdy nad indiańskim, odizolowanym od świata szczepem Tagaeri zawisło widmo zbrojnego ataku ze strony pracowników i najemników międzynarodowych korporacji naftowych, siostra Inés wraz z biskupem Alejandro Labaką podjęła całkowicie dobrowolną decyzję o natychmiastowym wyruszeniu na ich terytorium w celu podjęcia pokojowych mediacji. Zakonnica miała pełną świadomość skrajnego ryzyka utraty życia, czego dowodem był napisany przez nią wieczór przed wyprawą krótki list pożegnalny, stanowiący formę duchowego testamentu.