Inés Arango Velásquez (imię zakonne: María de la Nieves de Medellín; ur. 6 kwietnia 1937 w Medellín, zm. 21 lipca 1987 w prowincji Pastaza w Ekwadorze) – kolumbijska siostra zakonna, tercjarka kapucynka, misjonarka, Czcigodna Służebnica Boża Kościoła katolickiego, która poniosła śmierć w wyniku heroicznego ofiarowania życia w obronie odizolowanych plemion Amazonii.
Życiorys Urodziła się w Kolumbii. Początkowo zdobywała doświadczenie zakonne w Instytucie Sióstr Misjonarek Maryi Niepokalanej i św. Katarzyny ze Sieny, jednak ostatecznie wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Tercjarek Kapucynek Przenajświętszej Rodziny, założonego przez Luisa Amigó y Ferrera. 2 lipca 1955 roku otrzymała habit i przyjęła imię zakonne María de la Nieves de Medellín. Pierwsze śluby złożyła 15 lipca 1956 roku, a profesję wieczystą 15 sierpnia 1959 roku. Przez pierwsze lata zakonne pracowała jako nauczycielka.
W 1977 roku zgłosiła się na misje i wzięła udział w pierwszej wyprawie swojego zgromadzenia do wikariatu apostolskiego Aguarico w Ekwadorze. Pracowała tam kolejno w trzech wspólnotach: Shushufindi, Nuevo Rocafuerte oraz Coca (w dwóch ostatnich pełniła funkcję przełożonej). Początkowo posługiwała w szpitalu w Nuevo Rocafuerte, jednocześnie ewangelizując tubylcze społeczności nad rzeką Napo pod kierunkiem kapucynów: ks. Manuela Amunárriza oraz biskupa Alejandro Labaki. W 1987 roku w miejscowości Coca w pełni poświęciła się pracy duszpasterskiej wśród Indian z grupy Waorani (Huaorani).
Bohaterska śmierć Gdy nad indiańskim, odizolowanym od świata szczepem Tagaeri zawisło widmo zbrojnego ataku ze strony pracowników i najemników międzynarodowych korporacji naftowych, siostra Inés wraz z biskupem Alejandro Labaką podjęła całkowicie dobrowolną decyzję o natychmiastowym wyruszeniu na ich terytorium w celu podjęcia pokojowych mediacji. Zakonnica miała pełną świadomość skrajnego ryzyka utraty życia, czego dowodem był napisany przez nią wieczór przed wyprawą krótki list pożegnalny, stanowiący formę duchowego testamentu. Uznała jednak, że musi dotrzeć do Indian przed uzbrojonymi nafciarzami, by chronić tubylców przed przemocą.
Rankiem 21 lipca 1987 roku misjonarze zostali przetransportowani śmigłowcem nad las deszczowy, gdzie zrzucili Indianom zebrane prezenty, po czym zostali opuszczeni na linach do dżungli w rejonie rzeki Tigüino. Oboje zostali zabici przez wojowników niemal natychmiast. Gdy następnego dnia śmigłowiec powrócił na miejsce, załoga odnalazła ciała misjonarzy naszpikowane strzałami i włóczniami. Przeprowadzona w Coca obdukcja lekarska wykazała na ciele biskupa Labaki 134 rany kłute, natomiast ciało siostry Inés zostało przeszyte przez Indian 85 razy.
Proces beatyfikacyjny Tragedia ta wstrząsnęła całym Ekwadorem i zgromadzeniem kapucynek, dając początek trwałej opinii o jej heroicznym czynu (fama oblationis vitae). Watykańska Dykasteria Spraw Kanonizacyjnych uznała, że sprawa w pełni spełnia kryteria nowej ścieżki prawa kanonicznego, a śmierć zakonnicy była bezpośrednim skutkiem w pełni świadomego i dobrowolnego ofiarowania życia z motywów czysto chrześcijańskiej miłości bliźniego (propter caritatem).
22 maja 2025 roku papież Leon XIV podpisał oficjalny dekret o heroiczności jej czynu i ofierze życia, na mocy którego siostrze Inés Arango Velásquez przysługuje oficjalny tytuł Czcigodnej Służebnicy Bożej.
Przypisy
Kategoria:Kolumbijscy zakonnicy Kategoria:Ofiary zabójstw w Ekwadorze Kategoria:Słudzy Boży Kościoła katolickiego Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 1987