Dom aukcyjny Desa Unicum ujmuje jego metodę jako dekonstrukcję portretu, alegorii i animalistyki: na kontrastowych tłach umieszcza wizerunki zwierząt w kampowym, ironicznym i często społecznym kontekście. Styl Brewki - jak sam podkreśla - kształtował się stopniowo, małymi krokami, bez gwałtownych zwrotów. Do malarstwa sztalugowego doszedł od graffiti i - choć sam nie uważa się za streetartowca - wciąż zdarza mu się malować nocą w mieście. Tę nostalgię za dawnymi czasami zawarł w tytule wywiadu dla „Rynku i Sztuki” z 2016 roku: „Nocą farba pachnie inaczej”. Maluje akrylem i sprayem, niekiedy farbami nitro, najczęściej na dużych płótnach (np. W poszukiwaniu koloru, 180 × 120 cm).

Wystawy Aktywność wystawiennicza Brewki nabrała pełnego rozmachu w połowie drugiej dekady XXI wieku, kiedy artysta zaczął regularnie prezentować swoje prace zarówno w galeriach komercyjnych, jak i instytucjach oraz przestrzeniach pozagaleryjnych. W latach 2010–2016 uczestniczył w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w największych ośrodkach artystycznych w Polsce, m.in.