Kontrakt Alexander z laboratorium wygasł wraz z końcem wojny, więc sama nie mogła kontynuować tych badań.
Z powodu tych prac Orchiston nazywa ją pierwszą na świecie kobietą, która pracowała w dziedzinie nazwanej później radioastronomią. Tytuł ten przypisywano też Ruby Payne-Scott, co w korespondencji biuletynu Society of Amateur Radio Astronomers zakwestionowano na rzecz Alexander. Sama Alexander nie wróciła po wojnie do radiolokacji ani radioastronomii i ponownie zajęła się geologią.
Kariera powojenna Po zakończeniu wojny Norman Alexander dołączył do żony i dzieci w Nowej Zelandii, a w marcu 1946 roku poleciał z powrotem do Singapuru, aby pomóc w ponownym uruchomieniu Raffles College. Elizabeth Alexander z dziećmi pozostała w Wellingtonie, a w lipcu 1946 roku popłynęła do Anglii, dokąd na pewien czas dołączył do nich mąż. On kupował sprzęt dla Raffles College, ona zaś opracowywała część swoich przedwojennych badań geologicznych. W 1947 roku małżonkowie wrócili do Singapuru, zostawiając dzieci pod opieką jednego z krewnych w Anglii, gdzie z czasem trafiły do szkół z internatem.