liczne też były budynki nadające się do wyburzenia. Z 658 km ulic 300 km było pokrytych gruzami. Według Przemysława Dudka, z 27 000 obiektów mieszkalnych (kamienic) 68% nie nadawało się do zamieszkania, co oznaczało zniszczenie 52 460 ze 186 000 mieszkań. Szczegółowe dane mówią o 90% zniszczeń w części południowej i zachodniej Wrocławia, ok. 50% w Starym Mieście i 10–30% zniszczeń dzielnic północnych i wschodnich.
Podobna sytuacja miała miejsce w niektórych innych miastach Ziem Odzyskanych. W Szczecinie, w efekcie działań wojennych, zostały zniszczone wszystkie przeprawy na Odrze, cała infrastruktura portowa i stoczniowa, zakłady przemysłowe, istotne dla funkcjonowania miasta obiekty komunalne (gazownie, elektrownie) oraz sieć drogowa i kolejowa. Zniszczenia wojenne szczecińskiej zabudowy oszacowano na 45%, a niektóre obszary miejskie uległy zniszczeniu w 75% (m.in. Stare Miasto, spora część Nowego Miasta, wszystkie osiedla na północ od Placu Żołnierza i al. Jedności Narodowej)Plan zagospodarowania przestrzennego miasta Szczecina (II wersja) czerwiec – sierpień 1948 rok..