Posiadanie w domu obcej waluty w ZSRR było zabronione, więc państwo wymieniało pieniądze w obcych walutach na „czek” do sklepu. W Bieriozkach było można kupować luksusowe oraz deficytowe towary niedostępne w zwykłych sklepach dla obywateli Związku Radzieckiego. W ofercie znajdowały się m.in. papierosy Marlboro, w czasach ZSRR dostępne wyłącznie w Bieriozkach. Zazwyczaj lokalizowano je przy hotelach, w których rozmieszczano obcokrajowców. Klientów wpuszczano tam tylko po okazaniu zagranicznego paszportu.
Do końca nie wiadomo, jak Bieriozki działały, ponieważ w 2014 roku utajniono na kolejne 30 lat wszystkie ich dokumenty, łącznie z rozliczeniami księgowymi. Sieć straciła sens istnienia wraz z upadkiem ZSRR i otwarciem granic, gdy wszędzie pojawiły się pożądane, zachodnie towary.
Bary Obok sklepów istniały w ZSRR restauracje i bary dewizowe. Pierwszy radziecki oficjalny bar walutowy został otwarty w 1938 roku na ulicy Gorkiego w Moskwie. Zostać barmanem można było tylko za pośrednictwem Komsomołu.