U-221 – niemiecki okręt podwodny typu VIIC z okresu II wojny światowej.
Wyporność U-Boota wynosiła 769 ton w położeniu nawodnym i 871 ton pod wodą, a jego główną bronią było 14 torped o kalibrze 533 mm, wystrzeliwanych z pięciu wewnętrznych wyrzutni. Jednostka rozwijała na powierzchni prędkość maksymalną 17,7 węzła, jej zasięg przy prędkości 10 węzłów wynosił 8500 Mm.
Okręt został zwodowany 14 marca 1942 roku w stoczni Friedrich Krupp Germaniawerft w Kilonii, a 9 maja 1942 roku wszedł do służby w Kriegsmarine. Pływając w składzie 7. Flotylli U-Bootów odbył pięć patroli bojowych, podczas których zatopił 11 statków o łącznej pojemności BRT oraz 10 okrętów o łącznej wyporności 759 ton, a ponadto uszkodził jeden statek o pojemności 7197 BRT. 27 września 1943 roku na południowy zachód od Irlandii U-221 został zatopiony wraz z całą załogą bombami głębinowymi przez brytyjski bombowiec Handley Page Halifax.
Projekt i budowa