Przeprowadzone w późniejszym czasie dochodzenie uwolniło dowódcę U-Boota od odpowiedzialności za staranowanie siostrzanej jednostki.

Trzeci rejs bojowy Trzeci patrol załogi U-Boota rozpoczął się 27 lutego 1943 roku, kiedy to okręt wyszedł z Saint-Nazaire udając się na północny Atlantyk. 7 marca o godzinie 12:27 na pozycji okręt podwodny storpedował zbudowany w 1936 roku norweski motorowiec „Jamaica” o pojemności 3015 BRT, płynący samotnie pod balastem z Liverpoolu do Nowego Jorku. Trafiony statek przełamał się na dwie części i zatonął w ciągu dwóch minut, a z liczącej 38 osób załogi zginęło 21 osób, w tym kapitan Arnfinn Bergan i jeden marynarz wzięty do niewoli przez załogę U-221, który 21 marca wyskoczył za burtę podczas ćwiczebnego alarmu i utonął. Jedna z łodzi ratunkowych z trzynastoma rozbitkami została 9 marca zauważona przez samolot Boeing B-17 Flying Fortress, jednak dopiero 18 marca rozbitków podjęła brytyjska korweta typu Flower ; kolejnych czterech marynarzy z drugiej łodzi ratunkowej dopłynęło 29 marca na wyspę Barra.