Aby sprawdzić, czy prawidłowość ta nie wynika z norm kulturowych, przeprowadzono analogiczne eksperymenty w Hiszpanii (ruch prawostronny) oraz w Japonii, we współpracy z Uniwersytetem Tokijskim (ruch lewostronny). Niezależnie od kraju, badani wykazywali podobną tendencję do ruchu przeciwnego do wskazówek zegara. Efekt utrzymywał się także w próbach z udziałem pojedynczych, izolowanych uczestników (m.in. w eksperymencie z udziałem 209 osób poruszających się samotnie wewnątrz pustego ogrodzenia) oraz u małych dzieci w japońskim przedszkolu, u których nie wykształciły się jeszcze nawyki związane z ruchem drogowym. Autorzy wykluczyli wpływ dominacji oka (zasłonięcie jednego z oczu nie zmieniało trajektorii) oraz czynników geofizycznych. Badacze podkreślają jednak, że przyczyna zjawiska pozostaje nieznana, a dalsze prace (m.in. z użyciem wirtualnej rzeczywistości) mają na celu ustalenie, czy jego źródłem jest sposób odczuwania, integrowania czy wykonywania ruchu. Wyniki badań opisały m.in. „The Guardian” oraz „Smithsonian Magazine”.