W skład jej kadry nauczycielskiej wchodził między innymi Stanisław Pigoń.
W okresie I wojny światowej pałac został zaadaptowany na potrzeby wojskowe i zaczął służyć jako kwatera austriackiego dowództwa zarządzającego obroną Twierdzy Kraków.
Podczas okupacji hitlerowskiej pałac Jerzmanowskich został przejęty przez Niemców i w 1942 roku zaadaptowano go na siedzibę sztabu generalnego Baudienstu, na której czele stał generał Henkel. Zarówno sam budynek rezydencji, jak i przylegające do niego tereny zielone objęto w tym okresie wzmożoną ochroną.
Rok 1950 przyniósł zmiany w statusie prawnym i przeznaczeniu prokocimskiego pałacu. Władze podjęły decyzję o likwidacji struktur augustianów na terenie kraju. Równolegle zmieniono funkcję samej rezydencji. W murach dawnego pałacu utworzono państwowy dom dziecka, który zakończył swoją działalność w 2003 roku. W 1983 roku pałac wraz z otaczającym go parkiem został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych. W 1993 roku augustianie odzyskali prawo do utraconego wcześniej mienia. Po zakończeniu działalności przez funkcjonującą tam dotychczas placówkę opiekuńczą, sam budynek pałacowy został oficjalnie zaadaptowany na nową siedzibę domu zakonnego.