Wyjątkiem jest jego mocno wyrzeźbiona noga pośrodku świetlistej, migoczącej atmosfery. Boccioni zademonstrował tu zasadę, którą sformułował w swoim tekście z 1910 roku, : „Aby namalować postać ludzką, nie należy jej malować, należy oddać całą otaczającą atmosferę… ruch i światło niszczą materialność ciał”. Kompozycja Dynamizmu piłkarza nabiera blasku dzięki wibracji drobnych akcentów barwnych w przeciwieństwie do innych obrazów Boccioniego przedstawiających dynamiczny ruch i tworzące go linie sił, w których barwa nakładana była dość gęstymi i szerokimi pociągnięciami pędzla.

Wystawy Obraz był wystawiany w następujących miastach: Rzym – 1914 (prawdopodobnie), 1925, 1948 Londyn – 1914 San Francisco – 1915 Mediolan – 1916–1917, 1924, 1933 Genewa – 1920–1921 Nowy Jork – 1954, 1961 Paryż – 1980 Filadelfia – 1980–1981 Wenecja – 1986

Dzieje obrazu Na początku lat 30. XX wieku obraz nabyli do swojej kolekcji Sidney i Harriet Janis. w latach 30. należał do grona doradców i przyjaciół Museum of Modern Art.