Teolog Augustus Strong opisuje ten mechanizm następująco: „zjednoczenie z Chrystusem logicznie poprzedza zarówno odrodzenie, jak i usprawiedliwienie; jednakże chronologicznie, moment naszego zjednoczenia z Chrystusem jest zarazem momentem naszego odrodzenia i usprawiedliwienia”Augustus Strong, Systematic Theology, Judson Press 1907..
Kontekst biblijny i teologiczny W teologii chrześcijańskiej zjednoczenie z Chrystusem opiera się na wcześniejszym biblijnym założeniu zjednoczenia pierwszego człowieka, Adama, z całą ludzkością (zob. Rz 5,12-21). Według św. Pawła, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa są warunkiem koniecznym, aby wierzący mogli się z Nim utożsamić, co Apostoł wyraża słowami:
Innymi słowy, zastępcza śmierć Jezusa stanowi fundament chrześcijańskiego wszczepienia w ChrystusaPor. F.F. Bruce, The Epistle to the Romans: An Introduction and Commentary, Eerdmans, 1985, s. 128..
Wyrażenie „w Chrystusie” występuje 216 razy w listach Pawłowych oraz 26 razy w pismach Janowych (tzw. literatura Janowa). Paweł używa sformułowania en Christo jako synonimu bycia chrześcijaninem (np.