Pięciu założycieli – Isaac Hecker, Augustine Hewit, George Deshon, Francis Baker i Clarence Walworth – było konwertytami wywodzącymi się z różnych tradycji protestanckich. Według późniejszej interpretacji własnej wspólnoty ich zamiarem było zarówno przybliżanie katolicyzmu mieszkańcom Stanów Zjednoczonych, jak i pomaganie Kościołowi katolickiemu w lepszym rozumieniu amerykańskiej kultury i ustroju demokratycznego.
thumb|Isaac Thomas Hecker, założyciel paulistów Nowa wspólnota została przyjęta przez arcybiskupa Nowego Jorku Johna Hughesa, który powierzył jej parafię przy 59. ulicy na Manhattanie. Członkowie przyjęli nazwę Missionary Priests of St. Paul the Apostle, a z czasem rozpowszechniło się określenie Paulist Fathers, czyli Ojcowie pauliści.
Pierwsze lata działalności Pierwotnym polem działalności paulistów były misje parafialne oraz apostolstwo skierowane do niekatolików. Hecker uważał, że wiara katolicka powinna być przedstawiana Amerykanom w języku zrozumiałym dla ich kultury. W latach 1867–1869 prowadził dziesiątki cykli wykładów publicznych w różnych częściach Stanów Zjednoczonych, kierowanych w dużej mierze do protestantów i osób zainteresowanych katolicyzmem.