Agitację tę wykorzystywali następnie także niemieccy antysemici i narodowi socjaliści. Pod względem politycznym organizacja była najbliższa nacjonalistycznej i monarchistycznej Niemieckiej Narodowej Partii Ludowej (DNVP). Partia ta nie zgodziła się jednak na formalne przyłączenie do niej żydowskiego związku. Stosunek do narodowego socjalizmu Po objęciu władzy przez Adolfa Hitlera w styczniu 1933 roku kierownictwo VnJ składało deklaracje lojalności wobec reżimu narodowosocjalistycznego. Naumann i jego zwolennicy traktowali zwycięstwo NSDAP jako wyraz niemieckiego odrodzenia narodowego. Sądzili zarazem, że antysemityzm nazistów jest w znacznej części narzędziem mobilizowania mas, a całkowicie zasymilowani i patriotyczni Żydzi mogą zostać wyłączeni spod represji. Związek sprzeciwiał się międzynarodowemu bojkotowi niemieckich produktów, organizowanemu w reakcji na prześladowania ludności żydowskiej. Jego działacze twierdzili, że wiadomości o położeniu Żydów w Niemczech są wyolbrzymiane, a państwo niemieckie jest niesprawiedliwie atakowane za granicą. W deklaracji opublikowanej w 1934 roku stwierdzali, że dobro narodu niemieckiego i ojczyzny zawsze przedkładali nad własny interes, dlatego z zadowoleniem przyjęli przemiany polityczne ze stycznia 1933 roku, chociaż przyniosły im one osobiste trudności.