9 grudnia 1920 dowódca baonu manewrowego I/142 pp, kapitan Władysław Rusin sporządził wniosek na jego odznaczenie Orderem Virtuti Militari, który został poparty przez dowódcę II Brygady Piechoty Legionów, pułkownika Stanisława Tessaro i dowódcę 2 Dywizji Legionów, pułkownika Michała Żymierskiego, a później zatwierdzony przez Naczelnego Wodza.

W czasie walki pod Miączynem dostał się do niewoli bolszewickiej, z której wrócił 5 września 1920 i ponownie objął dowództwo kompanii. 11 września razem z batalionem manewrowym został wcielony do 2 pułku piechoty Legionów, a dowodzona przez niego kompania została przemianowana na siódmą. 14 października 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. 15 listopada 1920, po ponownym usamodzielnieniu batalionu manewrowego, objął stanowisko dowódcy kompanii karabinów maszynowych.