Nazwa traktatu pochodzi od pobliskiego Campoformido, mimo że ostateczne spotkanie i podpisanie dokumentu odbyły się w Villa Manin.

XIX i XX wiek W XIX wieku rodzina zachowała rezydencję i modernizowała związane z nią gospodarstwo. Przekształcano również park, którego regularną kompozycję stopniowo zastąpiono założeniem krajobrazowym. Prace prowadził m.in. Giannantonio Selva, a w 1863 roku Pietro Quaglia nadał części ogrodu charakter romantycznego parku angielskiego.

Podczas I wojny światowej w rezydencji działał szpital wojskowy, a po bitwie pod Caporetto ulokowano w niej sztaby cesarza Karola I i cesarza niemieckiego Wilhelma II. W latach 1940–1943 budynek służył jako miejsce przechowywania dzieł sztuki ewakuowanych z Friuli i Istrii. Następnie zajmowały go wojska niemieckie, a po zakończeniu wojny oddziały alianckie.

Postępujący rozpad rodzinnego majątku i wysokie koszty utrzymania doprowadziły w XX wieku do pogorszenia stanu zespołu. W 1961 roku kompleks został wywłaszczony na rzecz instytucji Ente Ville Venete, która rozpoczęła jego restaurację. W 1969 roku budynki i park przejął region autonomiczny Friuli-Wenecja Julijska.