Użyte tam narzędzia ta sama trójka autorów rozwinęła następnie w ogólną teorię tensorów losowych, opisującą, jak losowość danych początkowych przenosi się w czasie przez nieliniowe równania dyspersyjne. Głównym wynikiem tej pracy jest lokalna poprawność zagadnienia początkowego dla półliniowych równań Schrödingera, zachodząca prawie na pewno, czyli z prawdopodobieństwem równym 1, w całym podkrytycznym zakresie nieregularności danych określonym przez skalowanie probabilistyczne. Lokalna poprawność oznacza, że rozwiązanie istnieje i jest jednoznaczne przez pewien czas od chwili początkowej, a skalowanie probabilistyczne wyznacza, jak nieregularne mogą być dane początkowe, by taki wynik był jeszcze osiągalny. Konstruowane rozwiązanie ma przy tym jawne rozwinięcie w wieloliniowe wyrażenia zbudowane ze zmiennych gaussowskich, czyli sumy iloczynów wielkości wylosowanych zgodnie z rozkładem normalnym, których współczynnikami są dopasowane tensory losowe.