Kinetyczne równanie falowe Wraz z z Uniwersytetu Michigan Deng zajął się następnie kinetycznym równaniem falowym, opisującym nie pojedynczą falę, lecz uśrednione, statystyczne zachowanie bardzo wielu oddziałujących ze sobą fal. Wykorzystując kombinatoryczne rozwinięcia oddziałujących fal, czyli systematyczne rozpisywanie kolejnych oddziaływań między falami, obaj badacze ściśle wyprowadzili to równanie z równania Schrödingera. Wyprowadzenie to obowiązuje w skalach czasowych przewidywanych przez fizykę.
Wynik dotyczy wymiarów co najmniej trzech i opisuje fale zamknięte w dużym pudle, przy jednoczesnym przejściu granicznym: rozmiar pudła rośnie do nieskończoności, a siła nieliniowego oddziaływania maleje do zera. Obie te zmiany są powiązane ściśle określonym prawem skalowania. W tym reżimie statystyczny opis obowiązuje aż do czasów porównywalnych z tak zwaną kinetyczną skalą czasu, czyli będących jej wielokrotnością niezależną od rozmiaru pudła i siły oddziaływania. Autorzy przedstawiają rezultat jako rozstrzygnięcie głównej hipotezy teorii turbulencji falowej, czyli kinetycznej teorii nieliniowych układów falowych, i jako pierwszy tego rodzaju wynik dla jakiegokolwiek nieliniowego układu dyspersyjnego.