Drugim wyjaśnieniem miała być zasada podobieństwa Gestalt, według której początkowo postrzeganie atrakcyjności dotyczy grupy o podobnym stopniu atrakcyjności jako całości, a następnie postrzeganie poszczególnych jej członków.
Hipoteza hierarchicznego kodowania zaproponowana przez Walkera i Vula została zakwestionowana. Badania Carraghera i współpracowników (2019) wykazały, że efekt cheerleaderki występuje również wtedy, gdy twarz jest otoczona identycznymi twarzami lub zdjęciami domów – w sytuacjach, w których uśrednianie twarzy nie powinno działać. Autorzy stwierdzili, że hierarchiczne kodowanie ma tylko ograniczone znaczenie i wskazali na potrzebę poszukiwania innych mechanizmów, m.in. wnioskowania społecznego (osoba w towarzystwie innych może być postrzegana jako bardziej lubiana lub popularna).
Zastosowanie Efekt cheerleaderki może być wykorzystany do pokazania się w atrakcyjniejszy sposób w mediach społecznościowych, zamieszczając zamiast zdjęcia, na którym się jest w pojedynkę, zdjęcie z innymi osobami. Towarzystwo kilku skrzydłowych o podobnych rysach twarzy może uatrakcyjnić wygląd danej osoby podczas randki.
Zjawisko podobne do efektu cheerleaderki obserwowano również w odniesieniu do obiektów niebędących twarzami, m.in. budynków mieszkalnych czy zegarków.
Przypisy
Kategoria:Błędy w spostrzeganiu społecznym