Zamieszkał w Łodzi. Od 1974 pobierał rentę inwalidy wojennego. Był członkiem, a następnie honorowym członkiem Zarządu Środowiska byłych Żołnierzy Baonu AK „Piorun”.
Zmarł 8 lipca 1987 w Łodzi. Pochowany na cmentarzu rzymskokatolickim św. Wincentego à Paulo w Łodzi (kwatera 70, linia 71, nr 11).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (V klasy) – 1944; odznaczenie przypiął mu osobiście 26 września 1944 gen. Leopold Okulicki Krzyż Walecznych – rozkaz Komendy Okręgu Warszawskiego AK nr 28 z 15 września 1944 Warszawski Krzyż Powstańczy
Rozkazem Komendy Okręgu Warszawskiego AK nr 34 z 28 września 1944 awansowany do stopnia kapitana.
Publikacje List do redakcji, „Tygodnik Solidarność” 1981 Człowiek, który znał zabójcę, „Polityka” 1986, nr 14 Akcja na szpital Jana Bożego, „Polityka” 1987, nr 7 Proporzec „Ambrozji” (fragment wspomnień), 1996
Uwagi Źródła podają rozbieżny wymiar kary: przekazy rodzinne mówią o karze dożywotniego więzienia, natomiast biogram opracowany na podstawie książki B. Bejma – o karze śmierci. Kwestia wymaga potwierdzenia w aktach sprawy przechowywanych w Archiwum IPN.
Przypisy (na podstawie: B.