W uzasadnieniu wpisu podkreślono trwający od epoki brązu związek rozwoju regionu z eksploatacją soli.
Położenie i złoże Kopalnia znajduje się w wysoko położonej dolinie Salzbergtal, oddzielonej od Hallstatt stromym zboczem Salzbergu. Dolinę ogranicza od zachodu wapienny masyw Plassenu, natomiast na wschodzie teren gwałtownie opada ku Hallstätter See. Historyczne wyrobiska i stanowiska archeologiczne rozmieszczone są na kilku wysokościach w obrębie górotworu.
Złoże należy do formacji Haselgebirge występującej w Północnych Alpach Wapiennych. Powstało w późnym permie i wczesnym triasie wskutek odparowywania wód morskich. Ruchy tektoniczne doprowadziły do przemieszania soli, iłów, anhydrytów, gipsów i skał węglanowych, tworząc nieregularną masę solonośną. Skała wydobywcza nie składa się wyłącznie z halitu, dlatego w czasach historycznych podstawową metodą eksploatacji stało się rozpuszczanie soli wodą.
Eksploatacja pradziejowa Początki pozyskiwania soli W dolinie Salzbergtal znaleziono kamienne siekiery i inne przedmioty wskazujące na obecność ludzi już w neolicie. Nie stanowią one jednak jednoznacznego dowodu prowadzenia w tym okresie regularnego górnictwa.