Na tabernakulum głównego ołtarza znajdował się drewniany krucyfiks o wysokości około pół metra. Pionowe ramię krzyża było osadzone na metalowym trzpieniu lub gwoździu umieszczonym w podstawie. Takie połączenie umożliwiało niewielkie obracanie przedmiotu, nie wyjaśniało jednak samo w sobie relacjonowanych kilkukrotnych wychyleń na boki.
Wydarzenie z 11 grudnia 1949 roku thumb|Josef Toufar około 1940 roku 11 grudnia 1949 roku, w trzecią niedzielę Adwentu, około godziny 9 rozpoczęło się nabożeństwo. Toufar wygłaszał kazanie oparte na słowach Ewangelii: „Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie”. Pod koniec przemówienia mówił o obecności Chrystusa w tabernakulum i wykonał lewą ręką gest w stronę głównego ołtarza.
W tej chwili część wiernych skierowała wzrok na ołtarz i zobaczyła, jak krzyż zaczyna poruszać się na boki. Według późniejszego opisu Toufara miał on wychylić się naprzemiennie w obie strony, po czym zatrzymać się w położeniu zbliżonym do pionowego, ale jednocześnie obrócić i pochylić w stronę ambony. Wierzchołek krzyża miał wystawać przed linię jego podstawy.