Szkot pozostawał w dobrych stosunkach z kurią rzymską. W 1224 roku papież Honoriusz III polecił arcybiskupowi Canterbury Stephenowi Langtonowi wyznaczyć mu kościelne uposażenie, a w tym samym roku przyznano mu arcybiskupstwo w Irlandii. Szkot zrezygnował z niego dobrowolnie: uznał, że godność ta wymaga rezydencji, a on nie zna języka tamtejszej ziemi (). Między 1224 a 1227 rokiem papiestwo kilkakrotnie podejmowało starania o zapewnienie Szkotowi uposażenia, co zdaniem Lucy Pick wskazuje, że nie miał on wówczas znaczącego patrona. Otrzymał w tym czasie kolejne beneficja: jedno w Anglii i dwa w Szkocji. W samym Toledo posiadał prebendę kanonika rezydenta. Wiadomo o niej z listu legata papieskiego Jana z Abbeville, wystawionego w Ocañi 3 czerwca 1229 roku, w którym legat polecił obsadzić kanonikat opróżniony po Szkocie.
Toledo Około 1210 roku Szkot przybył do Toledo, jednego z głównych ośrodków przekładu tekstów arabskich na łacinę. Pracował tam wspólnie z żydowskim współpracownikiem określanym w źródłach jako , tłumacząc pisma naukowe i astrologiczne. Zakres jego własnej znajomości arabskiego bywał kwestionowany.