jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci tego nurtu był Toshio Okada, później autor krytycznej refleksji nad przemianami samej kategorii otaku.
Normalizacja od lat 2000. Na przełomie wieków wizerunek otaku zaczął się poprawiać. Wpływ na to miały: rosnąca popularność anime i mangi jako mediów masowych, upowszechnienie pojęcia moe, a także sukces powieści i jej adaptacji Densha Otoko, przedstawiającej bohatera o profilu otaku w sposób sympatyczny. Równolegle rząd japoński zaczął traktować kulturę otaku jako element polityki miękkiej siły prowadzonej pod hasłem „Cool Japan”.
Socjolodzy Izumi Tsuji i Daisuke Okabe opisali ten proces jako „normalizację otaku”. Wskazali zarazem, że część cech przypisywanych wcześniej otaku uległa w dyskursie publicznym wyodrębnieniu w osobne kategorie, takie jak hikikomori czy określenia odnoszące się do osób nieodnoszących sukcesów w relacjach uczuciowych. Badania sondażowe prowadzone w drugiej połowie pierwszej dekady XXI wieku wskazywały na rosnącą akceptację, przy jednoczesnym utrzymywaniu się negatywnych skojarzeń.