urodzinami pianisty.
W 2008 roku Bley został mianowany członkiem Orderu Kanady za wkład w rozwój awangardowego i free jazzu oraz wpływ na młodsze pokolenia pianistów jazzowych.
W 2014 roku ukazał się album Play Blue: Oslo Concert, będący zapisem solowego koncertu Bley'a w Oslo.
Bley opublikował wraz z Davidem Lee autobiografię Stopping Time: Paul Bley and the Transformation of Jazz, wydaną w 1999 roku. W późniejszych latach powstały również poświęcone mu opracowania, w tym Paul Bley: The Logic of Chance autorstwa włoskiego pianisty jazzowego Arrigo Cappellettiego.
Śmierć Paul Bley zmarł 3 stycznia 2016 roku w swoim domu w Stuart na Florydzie w wieku 83 lat. Według informacji przekazanych przez rodzinę i przedstawicieli ECM przyczyną śmierci były przyczyny naturalne.
Znaczenie i styl Bley jest uznawany za jednego z najważniejszych pianistów amerykańskiej i kanadyjskiej awangardy jazzowej drugiej połowy XX wieku. Jego znaczenie wiąże się nie tylko z własną dyskografią, lecz również z rolą, jaką odegrał w rozwoju nowych sposobów funkcjonowania fortepianu w małych zespołach.