Planował przygotowanie siedmiu zbiorów odpowiadających siedmiu klasom, lecz zamierzenia tego nie zrealizował.

Po powstaniu listopadowym władze oświatowe Królestwa Polskiego dopuściły jego Wypisy polskie do użytku szkolnego pod warunkiem pomijania podczas nauczania wielu utworów o treściach uznawanych za patriotyczne lub społeczne. W 1834 w Warszawie ukazały się przerobione wydania dla klas pierwszej, drugiej i trzeciej szkół obwodowych i gimnazjalnych. Według Adrianek wydano je prawdopodobnie bez zgody i udziału Zakrzewskiego. W latach 1835–1836 wydał w Wilnie trzytomowe Wypisy polskie dla płci żeńskiej, zawierające we trzech tomach wszystkie gatunki prozy i poezji, przeznaczone do kształcenia dziewcząt i wykorzystywane w nauczaniu domowym.

W 1838 w Wilnie nakładem i drukiem Teofila Glücksberga ukazały się przygotowane przez Zakrzewskiego Pamiętniki Samuela Maskiewicza. Podstawą edycji był rękopis z biblioteki Chreptowiczów w Szczorsach. Znajdujące się w nim luki Zakrzewski uzupełniał, tłumacząc odpowiednie fragmenty z rosyjskiego wydania Mikołaja Ustriałowa;