Po rozformowaniu korpusu w maju 1918 opuścił Ukrainę i przedostał się do Białegostoku. W połowie 1918 objął miejską komendę obwodową POW. Odrębną komendą organizacji na powiat białostocki od 10 lipca kierował kpt. Józef Tarasiewicz. Siedziba komendy miejskiej mieściła się w mieszkaniu dr. Alfreda Żołątkowskiego przy ul. Niemieckiej 10, obecnie ul. Kilińskiego 10. 9 listopada Szymanowski odczytał rozkaz o zwiększeniu czujności i przygotowaniu organizacji do czynnego wystąpienia przeciw wojskom okupacyjnym. 11 listopada odbyła się odprawa, po której podjęto decyzję o rozpoczęciu akcji rozbrajania miejscowego garnizonu niemieckiego następnego dnia. Szymanowski należał do oficerów, którzy zorganizowali oddział milicji stanowiący część lokalnej samoobrony. Do działań włączyli się również członkowie POW i młodzież szkolna.Marek Gajewski, Żołnierze białostockiej niepodległości listopad 1918 – luty 1919. Szymanowski Adam, Muzeum Wojska w Białymstoku, s. 3 [dostęp 2026-08-29], podaje: „Jej przebiegiem kierował osobiście płk Szymanowski”. W biogramie Żołnierze białostockiej niepodległości listopad 1918 – luty 1919. Tarasiewicz Józef, Muzeum Wojska w Białymstoku, s. 4 [dostęp 2026-08-29], ten sam autor stwierdza natomiast: „Ogólne kierownictwo polskich działań w mieście obejmuje wówczas podkapitan Tarasiewicz”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Adam Szymanowski (wojskowy) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.