Za zasługi w 1874 roku uzyskał awans na majora i został mianowany towarzyszem Orderu Łaźni.

W 1874 roku, po śmierci starszego brata, odziedziczył majątek rodzinny, w skład którego wchodziło 5000 akrów (ok. 2000 hektarów) ziemi w Devonie i Kornwalii. W latach 1874–1878 służył jako oficer sztabowy w Ministerstwie Wojny ().

Wojny w Afryce (1878–1886) thumb|Portret, ok. 1882 thumb|Buller podczas zwiadu pod El-Teb, rycina z 1884 W 1878 roku został oddelegowany do służby u boku generała Frederica Thesigera na czas wojny z ludem Xhosa na rubieży Kolonii Przylądkowej. Powierzono mu dowodzenie nad oddziałem kawalerii . Jeszcze w tym samym roku awansowany na podpułkownika, za zasługi jego nazwisko zostało odnotowane w sprawozdaniu dla naczelnego dowództwa (). W 1879 roku wziął udział w wojnie z Zulusami. Jego oddział przydzielony został do 4. kolumny, którą dowodził pułkownik . W ramach działań zaczepnych 28 marca oddziały kierowane przez Wooda i Bullera (pod jego dowództwem ok. 400 kawalerzystów i 300 rdzennych żołnierzy afrykańskich) zajęły pozycje na płaskowyżu Hlobane. Niespodziewanie dla Brytyjczyków w stronę płaskowyżu skierował się przytłaczający liczebnie główny korpus zuluski. W pospiesznym odwrocie, utrudnionym przez strome zbocza, zginęło blisko 100 żołnierzy brytyjskich.