Argumenty Hasteda w znacznej mierze przyjął wpływowy historyk Robert Chambers, a historię tę zaczęto powszechnie traktować jako mit ludowy. W liście do „British Medical Journal” z 1869 roku zwrócono uwagę, że w XII wieku w Kencie nie używano nazwisk, a w dawnym angielskim piśmie odręcznym łatwo było pomylić cyfry 1 i 5. Autor listu sugerował, że właściwą datą urodzenia jest rok 1500. O Pannach z Biddenden wspominano niekiedy w tekstach o bliźniętach syjamskich, zwłaszcza po tym, jak przykład Changa i Enga Bunkerów pokazał, że bliźnięta syjamskie mogą dożyć podeszłego wieku i prowadzić stosunkowo normalne życie. Czasopismo „” wezwało w 1866 roku do dokładnego zbadania dokumentów z Biddenden. Redaktorzy uznali wyjaśnienie Hasteda za niezadowalające i pytali, dlaczego na herbatnikach rozdawanych z daru kobiet z rodziny Preston miano by umieszczać imiona „Elizabeth i Mary Chulkhurst”. Stan wiedzy w tej sprawie określili jako „bardzo niejasny i niezadowalający”. Mimo to nie przeprowadzono szerzej zakrojonych badań nad legendą.