Jak wspominała jej uczennica Annie Jump Cannon, Whiting natychmiast po doniesieniach prasy „uruchomiła starą rurę Crookesa” (wczesną lampę próżniową wytwarzającą promienie katodowe) i uzyskała jedne z pierwszych w kraju zdjęć monet w sakiewce i kości pod skórą. W doświadczeniach uczestniczyły wykładowczyni fizyki Mabel Augusta Chase, asystentka Whiting Annie Jump Cannon – dawna studentka Wellesley, która wróciła na uczelnię w 1895 – oraz studentka Grace Evangeline Davis. Sprawdzały one, jak różne ustawienia aparatury wpływają na jakość obrazu oraz jak promienie przenikają przez rozmaite materiały. Oryginalne klisze Whiting nie zachowały się, lecz piętnaście wykonanych z nich odbitek odnaleziono w przeznaczonym do rozbiórki budynku kampusu.
mały|Mabel Augusta Chase podczas wykonywania radiogramu własnej dłoni w laboratorium fizyki Wellesley College, ok. 1896
mały|Obserwatorium Whitin na fotografii opublikowanej w roczniku Wellesley College „Legenda” (1935) W 1898 Stephen V.C. White wystawił na sprzedaż swój 12-calowy refraktor Fitza i Clarka. Whiting znała go z obserwacji, które prowadziła z brooklyńskimi uczennicami w obserwatorium White’a, i ceniła za jakość optyki.