Zastosowania Autorzy pracy z 2007 roku wyróżnili dwie zasadnicze kategorie zastosowań: obejście zapory sieciowej – przeglądarka ofiary staje się pośrednikiem pozwalającym napastnikowi przeszukiwać sieć wewnętrzną, wykradać dokumenty z serwerów firmowych, atakować niezaktualizowane maszyny oraz korzystać z usług udostępnianych wyłącznie wewnątrz sieci, takich jak drukarki sieciowe czy routery domowe z domyślnymi hasłami; przejęcie adresu IP – napastnik korzysta z adresu ofiary wobec usług dostępnych publicznie, m.in. w celu wysyłania spamu z adresu o czystej reputacji, popełniania oszustw reklamowych polegających na generowaniu fałszywych kliknięć (click fraud), obchodzenia uwierzytelniania opartego na adresie IP oraz obciążania ofiary odpowiedzialnością za cudze działania.
Technika bywa też wykorzystywana do obejścia zabezpieczeń przed atakami typu cross-site request forgery (CSRF): skoro skrypt może odczytać zawartość strony, może pobrać z niej token zabezpieczający i wysłać poprawne żądanie.
Obrona Klasyczną obroną jest DNS pinning – zapamiętywanie przez przeglądarkę odwzorowania nazwy na adres przez ustalony czas, niezależnie od TTL.