Stanisław Falęcki.
Rozwojowi miasta sprzyjały przywileje: księżnej mazowieckiej Anny z lat: 1508, 1509 i 1532, księcia mazowieckiego Konrada z 3/4 czerwca 1502 roku, a następnie królów: Zygmunta I Starego – 1540 rok, Stefana Batorego – 1579 rok, Zygmunta III – 1596 i 1599 rok, Władysława IV – 1633 rok, Jana Kazimierza – 1649 rok, Michała Korybuta Wiśniowieckiego – 1670 rok, Jana III Sobieskiego – 1678 rok, Augusta II – 1725 rok, Augusta III – 1744 rok i Stanisława Augusta Poniatowskiego – 1774 rok. Łącznie miasto otrzymało 18 przywilejów, na mocy których obdarzane szczególnymi wolnościami i licznymi jarmarkami, mogło się szybko rozwijać. W XVII wieku funkcjonowały: waga, postrzygalnia, łaźnia miejska i topialnia wosku.
Latowicz wyniszczyły XVII-wieczne wojny, a głównie potop szwedzki. W 1660 roku w mieście ocalało 18 domów, 100 mieszkańców i 8 rzemieślników. Upadły cotygodniowe targi. Ziemia leżała odłogiem – z 64½ włók uprawiano tylko 18. Kościół i obiekty użyteczności publicznej zostały zniszczone.