O nominację Partii Republikańskiej musiał walczyć z urzędującym prezydentem Geraldem Fordem. Nie udało mu się jednak przekonać delegatów partyjnych i nominację otrzymał Ford. mały|Reagan z żoną Nancy i Jimmym Carterem (20 listopada 1980 r.) W 1980 ponownie postanowił ubiegać się o prezydenturę. Wziął udział we wszystkich zorganizowanych prawyborach, aby zapewnić sobie poparcie delegatów. Jego głównymi kontrkandydatami byli George H.W. Bush, Howard Baker, John Anderson i John Connally. Po marcowych prawyborach w Karolinie Południowej, z wyścigu wycofał się Connally, który udzielił swojego poparcia Reaganowi. W tym samym czasie prezydent Ford oznajmił, że nie będzie ubiegał się o ponowną prezydenturę. W maju Bush podjął decyzję o niekandydowaniu i wsparł Reagana, twierdząc, że głównym celem Partii Republikańskiej jest odsunięcie od władzy Jimmy’ego Cartera. Na lipcowej konwencji republikanów w Detroit, Reagan uzyskał nominację w pierwszym głosowaniu. Początkowo zaproponował wiceprezydenturę Fordowi, jednak były prezydent chciał zwiększenia kompetencji drugiej osoby w państwie. Reagan nie chciał się na to zgodzić, wobec czego Ford nie przyjął propozycji. Wówczas nominat złożył ofertę Bushowi, która została zaakceptowana.