Sąsiednią Silnicę nazywano w "„większą” (łac. maior).
W ten sposób w dawnych zapisach rozróżniano obie miejscowości za pomocą określeń wskazujących na „większą” i „mniejszą” Silnicę, natomiast z czasem dla tej drugiej utrwaliła się samodzielna, zdrobniała nazwa Silniczka.
Historia
Najstarsze znane ślady osadnictwa na terenie dzisiejszej Silniczki pochodzą z wczesnego średniowiecza. W latach 1969–1970 na niewielkim wzniesieniu położonym na północny wschód od zabudowań wsi przeprowadzono ratownicze badania archeologiczne pod kierunkiem Jerzego Augustyniaka. Interwencję podjęto po odkryciu kości ludzkich i fragmentów uzbrojenia na terenie niszczonego przez wieloletnie wybieranie piasku cmentarzyska szkieletowego. Augustyniak datował nekropolę na XI wiek.
W trakcie wykopalisk przebadano około 400 m² stanowiska i odkryto pięć zachowanych grobów szkieletowych – trzy kobiece i dwa męskie. W grobach znaleziono m.in. liczne szklane paciorki, kabłączki skroniowe, grot włóczni oraz wiadro. Jeden z grobów kobiecych zawierał 79 paciorków szklanych i 12 kabłączków skroniowych, natomiast w innym znaleziono ponad 100 paciorków. Znaleziska wskazują, że cmentarzysko należało do społeczności zamieszkującej okolice Silniczki w XI wieku.