Około 500 m na północny zachód od nekropoli Augustyniak stwierdził ponadto w wyniku badań powierzchniowych pozostałości osadnictwa datowanego na XIII wiek.
Do najważniejszych odkryć z Silniczki należy znaleziony na polnej drodze przecinającej teren cmentarzyska silnie spłaszczony żelazny hełm z XI wieku. Ponowne badania zabytku wykazały, że czasza została wykonana z dwóch kawałków blachy połączonych nitami, a w partii górnej stwierdzono pozostałości elementów wykonanych z miedzi i złota. Mariusz R. Rychter i Piotr Strzyż datowali hełm na XI–pierwszą połowę XII wieku i zaliczyli go do wyjątkowo rzadkich znalezisk wczesnośredniowiecznego uzbrojenia ochronnego z ziem polskich. W obrębie zniszczonego stanowiska znaleziono również fragmenty wczesnośredniowiecznego miecza.
Silniczka pojawia się w źródłach pisanych w XVI wieku pod nazwami m.in. Schjelnycza minor, Schylnycza i Syelnyczka. Na początku XVI wieku należała do parafii w Maluszynie, a dziesięcina z łanów kmiecych przypadała miejscowemu plebanowi. Według rejestru poborowego z 1552 roku wieś, należąca wówczas do Piotra Maja, liczyła 10 osadników gospodarujących na 2½ łana i posiadała młyn.