według dokumentacji konserwatorskiej jego fundatorami byli Majowie. Budowla służyła miejscowej społeczności braci polskich, których działalność w Rzeczypospolitej zakończyła ustawa sejmowa z 1658 roku nakazująca im przejście na katolicyzm albo opuszczenie kraju.

W XVIII wieku następowały zmiany własnościowe w dobrach Silniczki. Na początku stulecia klucz silniczkowski znalazł się w rękach Antoniego Siemieńskiego, natomiast w drugiej połowie XVIII wieku Silniczkę i związane z nią wsie posiadali przedstawiciele rodziny Ostrowskich, spokrewnieni z wcześniejszymi właścicielami – Majami.

Istotna zmiana charakteru miejscowości nastąpiła w XIX wieku w związku z rozwojem przemysłu cukrowniczego. W 1845 roku Aleksander Ostrowski uruchomił w Silniczce cukrownię, której powstanie było elementem prowadzonej przez Ostrowskich modernizacji gospodarki w dobrach maluszyńskich. W 1852 roku zakład został gruntownie przebudowany i wyposażony w kotły oraz napęd parowy, a w następnym roku utworzono spółkę, w której największy udział posiadał Aleksander Ostrowski. W kolejnych dziesięcioleciach cukrownia była systematycznie modernizowana;