Murowany zamek właściwy był niewielkim, regularnym założeniem na planie zbliżonym do kwadratu o boku około 25 m. Badania archeologiczno-architektoniczne wykazały, że rekonstrukcje oparte na XIX-wiecznych szkicach Johanna Michaela Guisego nie odpowiadały rzeczywistemu układowi średniowiecznego założenia.
Najważniejszym elementem zamku był usytuowany od północy murowany dom zamkowy o długości około 25 m, zajmujący całą szerokość tej części założenia. Jego północna ściana podłużna oraz obie ściany szczytowe stanowiły jednocześnie fragment obwodu obronnego zamku. Było to rozwiązanie charakterystyczne dla części niewielkich siedzib niższych urzędników zakonnych, w których jeden murowany dom stanowił zarazem zasadniczy element mieszkalny i część fortyfikacji.
W pierwszej fazie murowanej zamek miał więc prawdopodobnie postać niewielkiego założenia jednoskrzydłowego otoczonego murem obwodowym. W późniejszym okresie został rozbudowany o dodatkową zabudowę, w tym krótsze skrzydło przylegające do wschodniej kurtyny. Knyżewski wskazuje, że pierwotna siedziba prokuratorska z jednym domem została z czasem rozbudowana o następne skrzydło.