Od końca XVI w. Chełmno zaczęło przeżywać kryzys związanego z pojawiającymi się problemami gospodarczymi. Od tego momentu zaczęto dzielić tereny należące do miasta między poszczególnych mieszczan. Celem elokacji (agraryzacji życia miejskiego) miało być zapewnienie mieszczanom środków na konserwację, remonty i/lub budowę domów. W 1756 doszło do ponowienia elokacji ze względu na niezadowolenie jakie wywołała ta z 1752. W tym czasie podzielone zostały obszary na północny wschód od miasta (w tym obszar Wielkich Łunaw). Na obszarze objętym elokacją z 1756 do końca XVIII w. powstały nowe wsie. Z obszaru elokowanego powstały, np. dzisiejsze Małe Łunawy. Obszary te najczęściej były przez mieszczan chełmińskich dzierżawioneZ. Nowak, Dzieje Chełmna do końca XVIII wieku, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, ss. 157-158..