Liniowość ośrodka oznacza, że wartość współczynnika ε nie zależy od natężenia pola elektrycznego.
Analizując szczegółowo zjawisko indukcji elektrycznej w dielektryku należy wprowadzić pojęcie polaryzacji P:
gdzie jest bezwymiarowa wielkością zwaną podatnością elektryczną dielektryka. Można zauważyć zależność:
Indukcję elektryczną definiujemy jako:
Różniczkując tę zależność otrzymuje się wyrażenie na gęstość prądu przesunięcia będące sumą dwóch składników:
Pierwszy składnik dotyczy całej otaczającej nas przestrzeni; nie ma związku z ruchem ładunków, ale mimo to posiada skojarzone pole magnetyczne, tak jak „zwykły” prąd. Drugi składnik jest wywołany zmianą polaryzacji pojedynczych molekuł-dipoli, które wobec braku możliwości przemieszczania się w dielektryku, obracają się wokół własnej osi wywołując prąd polaryzacji.
Zgodność matematyczna Przed powstaniem prac Maxwella uważano, że pole magnetyczne jest generowanie wyłącznie przez przepływ ładunków elektrycznych (oraz oczywiście przez ciała namagnetyzowane). Zjawisko to opisuje matematycznie prawo Ampère’a. Wiadomo było również, że ładunek elektryczny nie może być wytworzony lub zniszczony – zasadę tę wyraża prawo zachowania ładunku oraz równanie ciągłości.