Około 1430 roku Kazimierz został pozbawiony przywileju pozwalającego na używanie tytułu miasta. mały|upright|Pieczęć Kazimierza (1723) Do 1945 w Kazimierzu istniały dwa majątki ziemskie: hrabiowski Kazimierz należący od 1642 do majoratu Głogówek i rodziny Oppersdorfów, oraz drugi – probostwo Kazimierz, zwane też Damasko, które po sekularyzacji w 1810 było w posiadaniu rodziny Prittwitzów. W 1783 w hrabiowskim Kazimierzu było: 18 chłopów, 24 ogrodników, 14 chałupników i 357 mieszkańców (wszyscy wiary katolickiej), natomiast w Damasku zarejestrowano: folwark, kościół, szkołę, 25 ogrodników, 15 chałupników; wszystkich mieszkańców było 224. W latach 1540–1625 probostwo cystersów w Kazimierzu było w rękach protestantów. W 1572 na miejscowego pastora został ordynowany Michael Breuer z Prudnika. Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego głogóweckiego w Monarchii Habsburgów. Wtedy to też wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizierunku przedstawiono kłosy zboża w szeregu, nad nimi lemiesz skierowany ostrzem w prawo. Wizerunek pieczętny został przeniesiony na kolejne pieczęcie z okresu po 1742 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kazimierz (województwo opolskie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.