Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk. W 1816 Kazimierz został odłączony od powiatu prudnickiego i przyłączony do głubczyckiego. Lasy sąsiadujące z Kazimierzem stanowiły popularne miejsce do polowania dla mieszkańców powiatu prudnickiego. mały|Widokówka z Kazimierza z przełomu XIX i XX wieku Prittwitzowie zbudowali w Kazimierzu pałac około połowy XIX wieku. W 1909 majątek rycerski Kazimierz z Anachowem i Górecznem liczył 699 ha. Według Feliksa Triesta, w 1864 w Kazimierzu używany był język polski. Według spisu ludności z 1 grudnia 1910, na 462 mieszkańców Kazimierza 427 posługiwało się językiem niemieckim, 18 językiem polskim, a 17 było dwujęzycznych. Na frontach I wojny światowej zginęło 48 żołnierzy z Kazimierza. W lutym 1919 na konferencji paryskiej Czechosłowacja wysunęła roszczenie terytorialne do Kazimierza.
Do głosowania podczas plebiscytu na Górnym Śląsku uprawnionych było w Kazimierzu 391 osób, z czego 259, ok. 66,2%, stanowili mieszkańcy (w tym 258, ok. 66,0% całości, mieszkańcy urodzeni w miejscowości). Oddano 387 głosów (ok. 99,0% uprawnionych), w tym 387 (100%) ważnych;