W opisie Jana Długosza (1470–1480), wieś znajduje się w posiadaniu Jakuba i Zawiszy Kozłowskich h. Róża. We wsi jest drewniany kościół (bez podania wezwania) oraz dwór. Według rejestrów podskrabińskich w 1508 dziedzicem Kozłowa był J. Kozłowski, płacący 37 groszy i 9 denarów podatku. W 1515 wybudowane zostało murowane prezbiterium przez nieznanego fundatora. Parafia, według Jana Długosza, obejmuje wieś Kozłów z dworem oraz wieś Gruszczyn. Są również dwie karczmy w posiadaniu Stanisława Curczel.
W 1540 Kozłów należy do szlachetnych Floriana, Zawiszy i Jakuba, synów Anny, wdowy po Bernardzie Kozłowskim . We wsi jest 12 kmieci osadzonych na półłankach, 7 półłanków pustych, karczma dająca 1 grzywnę czynszu, 3 zagrodników, 4 stawy, młyn, bory i pasieki, niewiele łąk i pastwisk; we wsi znajdował się dwór (curia) oraz folwark. Wdowa po Bernardzie Anna, wyszła za Mikołaja Lasochowskiego, miała na Kozłowie zapisaną oprawę posagową. Florian, syn Dobiesława miał również zabezpieczone swe prawa majątkowe w Kozłowie. Nazajutrz po św. Michale 1547 dokonany został podział majątkowy pomiędzy braćmi: Jakubem, Florianem (Tworkiem) i Zawiszą Kozłowskim. Wkrótce potem nabył Kozłów Hieronim Szafraniec z Pieskowej Skały h. Starykoń, starosta chęciński (1519–1550).