bowiem tego roku pleban kozłowski Wojciech Bujachowicz potwierdził w grodzie chęcińskim darowiznę kielicha z pateną oraz krzyża srebrnego przez plebana małogoskiego Jana Biedy Chrostkowica.

Po śmierci Mikołaja Tęgoborskiego (przed 1644) Kozłów i Ludynię wziął jego syn Piotr, rotmistrz króla Jana Kazimierza, żonaty z Katarzyną z Korcińskich. W 1644 Piotr Tęgoborski po śmierci swej żony wystawił nawę w kościele kozłowskim, którego konsekracja nastąpiła w 1648. Po jego śmierci Kozłów był w rękach jego syna Jana Tęgoborskiego, podczaszego nowogrodzkiego, kasztelana żarnowskiego, który w 1660 wystawił pomnik Mikołajowi i Eleonorze Tęgoborskim zachowany po dzień dzisiejszy. Właścicielem Kozłowa w 1672 był Aleksander Wyżycki, stolnik nowogrodzki z małżonką, zaś Tęgoborscy swoją główną siedzibę rodową przenieśli do Imielna. Następnie właścicielami Kozłowa był Jan Olszewski h. Prus II, łowczy inowrocławski. W 1764 Kozłów posiadają Kilijan i Agnieszka Wielądko.

Następnie Kozłów przeszedł do rodziny Małachowskich h. Nałęcz. Pierwszym z nich był Mikołaj Małachowski, wojewoda sieradzki (1775), dziedzic Końskich.